‘Ik vind het een verrijking om iemand te helpen’

Diana van Luytgaarden uit Voorburg (38) verleent zorg aan haar vriendin Marjolein (47) die MS heeft en rolstoelgebonden is. Marjolein woont samen met haar drie kinderen in Leidschendam.

Het is niet dat Diana weinig om handen heeft. Ze heeft een man en twee kinderen (van 13 en 9) en werkt drie dagen per week in de kinderopvang. Ze heeft een rijk sociaal leven en in haar vrije tijd bokst en tekent ze. Daarnaast eet Diana elke dinsdag met haar gezin bij haar moeder. Dat doet ze sinds het overlijden van haar vader. Maar ondanks haar volle agenda is de donderdag heilig.

Zorg accepteren

Die dag is voor haar goede vriendin Marjo. Wat dertien jaar geleden begon met koffiedrinken na de zwangerschapsgym is de laatste vijf jaar uitgegroeid tot een praktische zorgochtend. ‘Tijdens het kletsen vouw ik de was op, haal even een stofzuiger door het huis en ruim de vaatwasser leeg. Marjo helpt altijd mee. Wat ze kan, probeert ze. Zorg accepteren is soms lastiger dan zorg verlenen. Dat is bij Marjo en bij mij net zo’, zegt Diana.

Vanuit het hart

Diana stuurt haar vriendin elke dag een berichtje om te vragen hoe het gaat. Ze ziet de zorg niet als last. ‘Integendeel. Ik doe het vanuit mijn hart. Bovendien houd ik voldoende tijd over voor mezelf en kan ik goed nee zeggen. Soms bel ik af. Als het thuis met mijn eigen kinderen niet loopt of als ik niet lekker in mijn vel zit. Dat heeft dan prioriteit. We hebben er niets aan als ik maar doorga en uiteindelijk omval.’

Verrijking

Diana vindt het mantelzorgen een verrijking voor haar leven. ‘Dat je gezond bent en alles kunt, is niet vanzelfsprekend. Ik ben blij dat ik mijn vriendin kan helpen met dingen die voor ons zo normaal zijn. Ik wil mijn kinderen meegeven dat het leven niet zo zwaar hoeft te zijn als er iemand is die je helpt. Dat voorbeeld wil ik geven.’